W kulturze Meksyku odnajdujemy fascynujące tańce o wieloletniej historii. Podczas gdy niektóre są bardzo żywe, inne są wolniejsze. Podobnie można zaobserwować w nich różne wpływy, chociaż niektóre są rodzime. W tym artykule podajemy nazwę i mówimy o najważniejszych. Ponadto pokazujemy Ci zdjęcia i filmy.

Poniżej znajduje się spis wszystkich punktów, którymi zajmiemy się w tym artykule.

Syrop Tapatio

Syrop z Guadalajary to Taniec narodowy z Meksyku. Powstał w XIX wieku w Jalisco i łączy w sobie kilka tańców regionalnych. Słowo z Guadalajary odnosi się do zapateado, które wykonują mężczyźni.



Jeśli chodzi o taniec, mężczyzna otacza kobietę, aby do niej zabiegać. Tupie ​​i trzepocze spódnicą. Obaj noszą typowe stroje ludowe: mężczyzna ma na sobie garnitur w kolorze charro, a kobieta w chińskiej sukience Puebla.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o typowej odzieży w kraju, zalecamy przeczytanie tego artykułu: Typowe kostiumy Meksyku według regionów.

Ten taniec regionalny jest tak typowy, że tańczy się go nawet podczas quinceanera, podczas którego młoda kobieta świętuje swoje 15-letnie urodziny i tym samym przeszła w dorosłość.

https://www.youtube.com/watch?v=Z32890GLm4k

Oldies

Ten taniec ludowy jest dość zaskakujący dla ludzi, którzy go nie znają, ponieważ jego tancerze przebrani są za starych ludzi. Jest reprezentowany w Michoacán i urodził się w mieście Jarácuaro.

Na początku ten taniec, pochodzący z tamtych czasów prehispanic, zostało przeprowadzone w ramach rytuału ku czci starego boga lub boga ognia. Kostium, który noszą, składa się z drewnianej maski, laski, butów na drewnianej podeszwie, spodni, białej koszuli i serape o garbus.

El serape o garbus To ubranie dla mężczyzn typowe dla Meksyku, tradycyjnie używane do ochrony przed zimnem i deszczem. Przypomina ponczo i zazwyczaj jest dość kolorowy.

Bohaterami są czterej mężczyźni, którzy naśladują starych ludzi podczas upadków i sposobu chodzenia. Te są prowadzone przez parę znaną jako Veripiti y Maringuía. Ponadto są brzydkie, którzy naśmiewają się z tańca czwórki starcy. W Michoacán dzieci uczą się od najmłodszych lat.

Huapango

Huapango jest praktykowane w różnych stanach, między innymi w Hidalgo, Puebla, San Luis Potosí i Veracruz. Z tego powodu na każdym terytorium spotykamy różne warianty, chociaż mają one pewne cechy wspólne.

Ten meksykański taniec jest zwykle tańczony na drewnianej platformie. Zwykle mężczyzna nosi białe spodnie i kapelusz, a kobieta dość szeroką białą spódnicę. Muzykę grają trzy osoby, grające na skrzypcach i skrzypcach ucztowanie i huapanguera (dwa rodzaje gitary).

La Bamba

Bamba jest jednym z tańce metysów najbardziej reprezentatywny ze stanu Veracruz. W nim Seguidillas i Fandangos z Hiszpanii są mieszane z Zapateados i Guajiras z Kuby.

Ten taniec jest reprezentowany przez jedną parę, a dominującym kolorem u obu osób jest biały. Między nimi tworzą więź z ruchem swoich kroków, co widać na tym filmie:

Yucatecan Jarana

Jarana Yucatecan jest typowa dla półwyspu Jukatan. Jednym z najbardziej uderzających aspektów jest to, że tancerze noszą przedmioty na głowach podczas wykonywania tańca.

Styl ten rozpoczął się między XVII a XVIII wiekiem, kiedy tańczył go Hiszpanie przebywający na tym terenie. Z biegiem czasu Meksykanie dostosowali go do własnego stylu. Jest tańczony w parach i ubrany na biało.



Taniec jelenia

Ten taniec przedhiszpański jest praktykowany w stanie Sonora. Są w nim trzy postacie: jeleń (zwierzę czczone przez tubylców), święta Wielkanocne i kojot. Taniec przedstawia polowanie na jelenie, więc osoba odgrywająca tę rolę musi być dość zwinna.

Instrumentami, które interpretują muzykę tańca jeleni, są oprócz fletu trzcinowego perkusja.

Muszle

Los concheros rozwinął się po przybyciu osadników na terytorium, więc chociaż jest to taniec tubylczy, zawiera elementy hiszpańskie, takie jak niektóre tematy religijne.

Ten taniec ma dwie formy. Jeden jest nazywany czuwanie i honoruje kobiecość, noc, matkę ziemię i jaguara. Drugi wielbi męskość, dzień, energię słoneczną i orła. Jednym z elementów składających się na garderobę są pióra.

Polka północna

Ten popularny taniec to mestizo, ponieważ jego pochodzenie jest niemieckie. Rdzenni mieszkańcy obserwowali tańczące go klasy wyższe kolonistów, więc w końcu dostosowali go do własnego stylu.

Praktykuje się ją głównie w stanach północnych, wśród których znajdziemy Baja California, Coahuilla, Chihuahua, Nuevo León, Sonora i Tamaulipas.

Kwiat ananasa

Kwiat ananasa to taniec, który narodził się w San Juan Bautista Tuxtepec w stanie Oaxaca. Jest całkiem nowy, z XX wieku. W 1958 roku gubernator Alfonso Pérez Gasga nakazał autorowi Samuelowi Mondragón zaprojektować miejscową choreografię do utworu muzycznego o tej nazwie.

Osobą odpowiedzialną była Paulina Solís. Od tego czasu ten taniec był wykonywany tylko przez kobiety, którzy noszą huipil lub koszula bez rękawów w jasnych kolorach i dwa długie warkocze z kolorowymi paskami. Ponadto na ramionach noszą ananasa.

Zadrapanie

Raspa to reprezentatywny taniec wschodniego Meksyku, który wywodzi się z Veracruz. Jest tańcem metysowym, ponieważ łączy elementy tubylców z formami kolonistów. Ze względu na łatwą budowę często uczy się go w szkole.

złamany

Quebradita jest również znana jako koń na biegunach. Wystarczy Nowoczesnyod lat 1960-tych XX wieku przez Banda El Recodo, a od lat 90-tych zaczął zdobywać popularność dzięki radiu i telewizji.

W jego muzyce słychać rytm odmiany meksykańskiej cumbii. To połączenie dwóch różnych stylów muzycznych: techno i folkloru. W nim mężczyzna obejmuje kobietę w pasie i kładzie prawą nogę między dwiema nogami dziewczyny. Para odwraca się i wykonuje małe skoki lub przerwy.

Jednym z ćwiczonych ruchów jest spadła, w którym mężczyzna sprawia, że ​​kobieta odchyla się do tyłu z wyprostowanymi plecami. Najbardziej uderzająca jest akrobacja.

Najlepsze zdjęcie wg Brendan.

Ten artykuł został udostępniony 63 razy. Spędziliśmy wiele godzin na zbieraniu tych informacji. Jeśli Ci się podobało, udostępnij, proszę: