Chociaż Niemcy nie mają tańca narodowego, jeśli znajdziemy różne tańce tradycyjne, wśród których jest Schuhplattler, polka i walc. Poniżej wyjaśniamy historię i cechy każdego z nich. Podobnie wskazujemy regiony, w których powstały.

Poniżej znajduje się spis wszystkich punktów, którymi zajmiemy się w tym artykule.

Indeks artykułów

Typowe tańce niemieckie: tańce ludowe i tradycyjne

Schuhplattler

Ten typowy taniec pochodzi z alpejskich regionów Bawarii i Tyrolu, stąd w języku hiszpańskim znany jest jako «tyrolski taniec«. Jest popularny zarówno w Niemczech, jak iw Austrii. Jego imię dosłownie oznacza „uderzanie butami”.



Jego dokładne pochodzenie jest niepewne. Istnieją jednak dowody na to, że był praktykowany ponad tysiąc lat temu. Jest tańcem popularnym, ponieważ wyewoluował z ręki rolników, myśliwych i drwali z małych miasteczek.

Jest od XVIII wieku, kiedy zaczyna praktykować tak, jak jest to znane dzisiaj. Pod koniec XIX wieku kluby im tradycyjne stroje niemieckie, w której te baileny były główną działalnością.

Pomimo tego, że w zasadzie był tańczony jako para, jego najbardziej znany styl stał się zajęciem dla mężczyzn. W przeszłości robili to, aby zaimponować kobietom. Dziś jest to również tradycja wśród dzieci.

Mężczyźni uderzali dłońmi w podeszwy butów, uda i kolana. Tymczasem wokół nich krążą kobiety. Nie ma reguł, jest improwizowana, wykonuje się nawet akrobacje.

Podczas reprezentacji często naśladuje się niektóre zawody typowe dla danego kraju, np. Drwal (holzhacker). Jest więcej 150 piosenek z którym możesz ćwiczyć Schuhplattler.

Polca

Polka pojawiła się w XIX wieku w Czechach, które dziś należą do Republiki Czeskiej. Uważa się, że jego twórczynią była Anna Slezáková, kobieta, która tańczyła do ludowej piosenki „Wujek Nimra kupił białego konia”.

Odpowiedzialny za jej rozwój i popularyzację był nauczyciel muzyki Josef Neruda. Stopniowo rozprzestrzenił się na inne kraje, takie jak Austria, Francja i Wielka Brytania. Stał się również częścią kultury niemieckiej.

To taniec, który ma miejsce w parze. Ma wymiar dwa na cztery i jest szybki. Często zdarza się, że jest reprezentowany na ważnych imprezach, takich jak Oktoberfest. W Niemczech znajdujemy również Oom-pa, która wywodzi się z polki.

Taniec ten jest również popularny w niektórych rejonach Ameryki Południowej, takich jak Brazylia i Argentyna, gdzie jest praktykowany w niektórych miastach, wśród których znajdujemy Quilmes. Praktykują ją również Niemcy z Wołgi, mieszkańcy Ameryki Łacińskiej, których przodkami byli Niemcy z rejonu Wołgi, w Rosja.

Landler

Kompozycja ta była bardzo popularna między XVIII a XIX wiekiem w Austrii, Szwajcarii i Niemczech, zwłaszcza w Bawarii. Jest pochodzenia chłopskiego, chociaż później elita społeczeństwa zaczęła go uprawiać.

Jego muzyka może mieć charakter instrumentalny lub towarzyszyć mu głos. Ma takt trzy na cztery i jest tańczony w parach. To choreografia intensywny, w którym rytm wyznaczają kroki.

Podczas tańca ciała pary zbliżają się do siebie. Z tego powodu początkowo był źle widziany. Kościół i władze starały się tego zakazać, ponieważ uznano to za niewłaściwe.



Podobnie jak w przypadku pozostałych tańców, ćwicząc je typowy strój z Niemiec: ręka Dirndl i lederhosen. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, przeczytaj następujący artykuł: Jakie są typowe niemieckie kostiumy dla mężczyzn i kobiet?

walc

Słowo „walc” pochodzi od czasownika Walzen, co po niemiecku oznacza „zwrot”. Zaczęto ją prowadzić od XII wieku, ale popularność zyskała dopiero w XVIII wieku.

Jak Landler, z którego czerpał wpływy, Walc został potępiony na początku XIX wieku. Jednak później został zaakceptowany. Swój rozkwit przeżywał po drugiej wojnie światowej.

Jest to taniec w sali balowej dla par, z powolnym rytmem i uderzeniem trzy na cztery. Ma różne warianty, takie jak walc angielski lub walc wiedeński, który jest szybszy.

Aby to ćwiczyć, musisz mieć prostą pozę, ponieważ poruszają się tylko nogi. Wykonywane są ruchy obrotowe i posuwisto-zwrotne. Mężczyzna kładzie prawą dłoń na plecach kobiety, a lewą podaje sobie dłonie.

Wielu wybitnych muzyków tworzyło znane na całym świecie walce, jak Piotr Iljicz Czajkowski, Fryderyk Chopin czy Johann Strauss, autor „Błękitnego Dunaju”. Możesz posłuchać tego walca w poniższym filmie.

Zweifacher

El Zweifacher Jest to taniec regionalny południowych Niemiec, praktykowany głównie w Bawarii. Pochodzi z XVIII wieku, a jego nazwa jest tłumaczona na język hiszpański jako „dwa razy” lub „podwójnie”.

Nie ma innych nazw, takich jak Schweinauer o Szlifierka. W sumie możesz zatańczyć do 112 różnych piosenek, z którymi się znamy 474 nazwisk inny

Jest to taniec w szybkim tempie z nieregularnym rytmem. Wykonywany jest parami, w pozycji zamkniętej. Ma kroki podobne do tych z walca. Jednak niektóre fragmenty przypominają polkę.

Maypole

El Maypole odnosi się do pnia drzewa ozdobionego kolorowymi wstążkami zasadzonego w XNUMX Maj, święto obchodzone 1 maja. W innych krajach jest znany jako 1 Maj.

Centrum obchodów to árbol, znany jako majpole. Wokół niego odbywa się tradycyjny taniec: każdy uczestnik bierze jedną ze wstążek zwisających z drzewa. Kobiety obracają się w jednym kierunku, a mężczyźni w przeciwnym. W poniższym filmie Youtube możemy zobaczyć reprezentację.

Podczas tego święta Niemcy, ubrani w typowe stroje, zbierają się na świeżym powietrzu, tańczą i smakują lokalną gastronomię. Ten festiwal pochodzenia pogańskiego upamiętnia początek wiosny.

Ten artykuł został udostępniony 119 razy. Spędziliśmy wiele godzin na zbieraniu tych informacji. Jeśli Ci się podobało, udostępnij, proszę: