Wenezuela to kraj o wielu tradycjach, które różnią się w zależności od regionu. W tym artykule podpowiadamy, jakie są najważniejsze zwyczaje i kiedy i gdzie są obchodzone. Niektóre z nich mogą być rzadkie w innych kulturach.

Poniżej znajduje się spis wszystkich punktów, którymi zajmiemy się w tym artykule.

Dziecinne gry

W Wenezueli znajdziemy wiele tradycyjnych zabaw dla dzieci. Jednym z nich jest kij nauczony, w którym nasmarowany jest słup o wysokości około pięciu metrów. Uczestnicy muszą się wspinać, aby otrzymać nagrodę, która jest na szczycie.



Te metraż o ty kutasie Są to małe kulki z gliny lub kolorowego szkła, z którymi konkurujesz na różne sposoby. Jednym z nich jest próba wprowadzenia metraż w dziurach.

Kolejnym ćwiczeniem jest Rodos. Chłopcy i dziewczęta podają sobie ręce i tworzą krąg. Tańczą i śpiewają typowe piosenki Arroz con leche o Żmija morska.

Z drugiej strony są różne gadżety, którymi maluchy mogą się bawić. Jednym z nich jest bąk, utworzony przez kulę lub głowę, którą należy umieścić w podstawie. Obie części są połączone liną.

Typowe jest również gurruffktóre można wykonać ręcznie za pomocą blachy z blachy, drewna lub tworzywa sztucznego. Ta część jest skrzyżowana sznurkiem, którym próbuje się obracać. Ma około 400 lat.

Boże Narodzenie to bardzo ważny czas w Wenezueli. Żłóbki, przedstawienia z postaciami narodzin Jezusa i małe drzewo, jak nazywana jest choinka. Najbardziej znane style muzyczne to aguinaldos i parrandas.

Ponadto każdy stan ma inne tradycje. W pierwszą niedzielę grudnia w Aragui i Carabobo im Taniec pasterzy Dzieciątka Jezus. Jest msza i procesja, w której nie brakuje tańców i muzyki.

Od 24 grudnia w Tachira, Mérida i Trujillo Dziecięca Paradura. Parada, podczas której duża postać Dzieciątka Jezus idzie w jedwabnej chuście. W niektórych miastach ukrywają tę postać przez trzy dni, co jest aktem znanym jako Kradzież i przeszukanie dziecka.

28 grudnia to Dzień Świętych Młodzieży, który w Méridzie, Trujillo i Portuguesa przekłada się na Święto lokomotyw i lokain. W ten sposób ludzie przebierają się, odwracając role (kobiety u mężczyzn, dzieci u osób starszych…). W Larze w Saragossie odbywa się procesja.

31 grudnia obchodzony jest Sylwester. Aby to zrobić, w Táchira i Mérida palą lalkę zwaną Stary rok. Typowe jest również jedzenie dwunastu winogron i wychodzenie z walizkami, aby przyciągnąć szczęście.

L Reyes Magos Przybywają 6 stycznia. Z tego powodu w nocy dzieci zostawiają buty pod drzwiami, oczekując, że królowie zostawią tu swoje dary.

Jedzenie i nawyki kulinarne

Jeśli zaczniemy od najbardziej typowych dań kuchni wenezuelskiej, znajdziemy chleb z szynką. Jest robiony na Boże Narodzenie lub Święta Bożego Narodzenia. Składa się ze słodkiego ciasta nadziewanego szynką, boczkiem, zielonymi oliwkami i rodzynkami. Kolejnym świątecznym jedzeniem jest Halca. Jest zrobiony z ciasta kukurydzianego i liści bananowca.

Od XIX wieku Pawilon kreolski. Jego głównymi składnikami są biały ryż, rozdrobnione mięso, fasola lub czarna fasola oraz smażony babka lancetowata.

Podstawowym pożywieniem jest arepa, która pochodzi od rdzennych mieszkańców. Jest używany jako towarzysz większości posiłków. Jest to ciasto z gotowanej i mielonej kukurydzy.

Jeśli chodzi o nawyki żywieniowe, większość obywateli to robi trzy posiłki aktualny. Spożywa się dużą ilość mięsa, zwłaszcza wołowiny, wędlin i kurczaka. Mleko i kawa to dwa podstawowe napoje w życiu codziennym.

Kultura tubylcza

Obecnie Wenezuelę zamieszkuje ponad 30 aborygeńskich grup etnicznych. Jednym z nich jest waraos, które żyją w delcie Orinoko. Jego głównym surowcem jest moriche, roślina używana w żywności, budownictwie, dekoracji i odzieży.

Mają dwa rodzaje mieszkań. Plik palafitos, które są zbudowane na drewnianych platformach na brzegach rzeki i Rancza Morichaleras, które można znaleźć w dżungli.

L Wayuu Znajdują się w północno-zachodniej Wenezueli, oprócz Kolumbii, na obszarze znanym jako półwysep Guajira. W tym plemieniu, kiedy dziewczęta wkraczają w dorosłość, są zamykane w pokoju odizolowanym od rodziny i przygotowywane do nowej roli kobiety.

Yukpa, podobnie jak Wayuu, znajdują się w regionie Zulia. Ich przodkowie wyemigrowali z Amazonii. Ta grupa etniczna składa się z odizolowanych osad. Jego głównym pożywieniem jest kukurydza.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o aborygeńskich plemionach Ameryki Łacińskiej, zalecamy przeczytanie tego artykułu: Grupy etniczne Ameryki Południowej i ich charakterystyka.

małżeństwo i rodzina

W Wenezueli większość ślubów obchodzi Kościół, chociaż istnieje również możliwość zawarcia małżeństwa cywilnego. Po ceremonii odbywa się przyjęcie.



Al bankiet przyjeżdża duża liczba gości i podawane jest obfite jedzenie. Tradycyjnie para rozpoczyna taniec walcem. Następnie asystenci im towarzyszą.

W rodzinie oboje rodzice, a nawet dzieci, pracują poza domem. Kobiety zajmują się również domem i dziećmi, czasami są przeciążone obowiązkami.

Świat marynarki wojennej

Ważna część terytorium łączy się z morzem, dlatego też odnajdujemy różne tradycje morskie. Na przykład, gdy statek przepływa przez Ekwador, część załogi, która minęła go po raz pierwszy, zostaje ochrzczona.

Jeśli oficer marynarki żeni się, wznosi się toast przy drinku znanym jako Pompaponieważ jest to mieszanka różnych napojów alkoholowych. Ponadto korytarz tworzą skrzyżowane szable, które symbolizują honor i szacunek.

Ważnym elementem statków jest dzwon, ponieważ w starożytności służył do oznaczania zmiany warty, końca dnia pracy i godzin odpoczynku marynarzy.

Religia

Dominującą religią jest katolicyzm i jest częścią życia Wenezuelczyków. Ważną datą jest Wielki Post, który trwa czterdzieści dni. Jest obchodzony od IV wieku i jest przygotowaniem do Semana Santa.

W niedzielę przed tą datą procesja św Palmeros de Chacao. Polega na wspinaczce na górę Ávila, aby zebrać palmy, które będą używane w Niedzielę Palmową.

W Wielką Środę obchodzony jest Nazarejczyk, podczas którego mieszkańcy ubierają się na fioletowo i idą w procesji do kościoła. W Wielki Piątek trasa prowadzi przez siedem różnych kościołów.

W niektórych stanach, takich jak Vargas, Guárico, Miranda i Cojedes, festiwal im Dancing Devils of Yare, który jest miejscem światowego dziedzictwa. Uczestnicy przebierają się za diabły i spacerują po ulicach. Jest to przedstawienie zwycięstwa dobra nad złem.

W czasach starożytnych

Istnieje kilka tradycji z przeszłości, które już zaginęły. Na przykład w Kolonialna Wenezuela i feudalnie, klasy wyższe organizowały spotkania, na których słuchano i tańczono muzyki.

Ludzie zbierali się także pod koniec dnia na dziedzińcu domu, gdzie pili mate, rodzaj naparu. Męski był zgorzkniały, a kobiety słodki.

Znajdujemy również wpływy z innych krajów. W XIX wieku istniała kultura francuska. To jest w XX wieku, w czasach ropa naftowa, kiedy wykraczają poza amerykańskie działania, takie jak baseball czy filmy. Ponadto w tym czasie tradycja rolnicza zanika, ponieważ kawa nie jest już głównym produktem eksportowym.

Karnawał

Karnawał odbywa się od lutego do marca. Działania, które są organizowane wokół niego, są również znane jako ostatki. Typowym stylem muzycznym tych dat jest calypso, chociaż słychać również salsę i zambę.

To bardzo ważny festiwal dla mieszkańców kraju, przeżywany z wielką pasją. Niektóre ze stanów, w których ma duży wpływ, to El Callao, Anzoategui lub Sucre.

W Puerto Cabello, Carabobo obchodzony jest od 1871 roku. Ostatnim aktem jest Pogrzeb Sardynki. W tym, zanim pochowano żeberka wieprzowe, co symbolizowało zakaz spożywania mięsa w czasie Wielkiego Postu.

W innych obszarach, takich jak Carúpano, nie można przegapić parad pełnych platform i trup. Kostiumy są zazwyczaj kolorowe i wesołe. Możesz także zobaczyć typowe kostiumy Wenezueli.

Społeczeństwo i kultura

Społeczeństwo tego terytorium jest mieszanką kultur rdzennych, afrykańskich i hiszpańskich. Z tego powodu zwyczaje są bardzo zróżnicowane. Witając się, ściskają dłonie lub całują w policzek. Niegrzeczne jest również wskazywanie.

Jeśli chodzi o folklor kraju, tańce są bogate. Jednym z nich jest Joropo. Ten taniec pochodzi z XVIII wieku i ma wpływy hiszpańskiego fandango, więc jest to mestizo. Dane joropo to walc, szczotkowane i zapatiao.

Inną reprezentacją tego obszaru jest burriquita. W nim mężczyzna przebiera się za kobietę i umieszcza konstrukcję przypominającą osła. Tłumacz tańczy i naśladuje dźwięk zwierzęcia.

Kultura Wenezueli wywarła taki wpływ, że nazywają ją lalki Barbie wenezuelskie tradycje y Barbie, który odnosi się do regionu Los Llanos.

Ten artykuł został udostępniony 119 razy. Spędziliśmy wiele godzin na zbieraniu tych informacji. Jeśli Ci się podobało, udostępnij, proszę: